New York 2010: Down the hole

Vandaag gaat in New York Tim Burton’s Alice in Wonderland in première. Voor mij is deze stad zelf al anderhalve week een wonderland. Een flinke jetlag bij aankomst speelde daarbij zeker een rol. De eerste dag dwaalden we verloren rond in een leeg en mistig Central Park, waar eekhoorntjes ons om de oren vlogen en musjes met drie tegelijk uit mijn hand aten.

Toen kwam de sneeuw, die ons nat begroette in de chaos van Midtown en veranderde in een pittige sneeuwstorm die het hele noordoosten van de V.S. in de ban hield. Ook 6000+ km van Nederland verwijderd leek er aan de winter geen einde gekomen. Sneeuw op straat, sneeuw in je schoenen, sneeuw die auto’s inbouwt en bussen vast laat lopen, sneeuw zelfs in de subway. Daarom heb ik nu twee zilverkleurige rainboots. Kaplaarzen zijn hip hier, vooral als ze van Marc Jacobs zijn en peperduur (die van mij zijn even lelijk en veel goedkoper). Met mijn in rubber verpakte voeten ploegde ik dagenlang door vele inches sneeuw en diepe plassen ijswater – soms dieper dan geanticipeerd. Maar uiteindelijk hield het sneeuwen op en gaf ruimte aan prachtige plaatjes van een zonnig en besneeuwd Central Park.

Inmiddels zijn we een aantal indrukwekkende musea, een gospel-mis, een huiskamer jazz-concert, veel koude tenen en te sterke koppen koffie, wat galerietjes, een paar eilanden en veel gesprekjes met praatgrage New Yorkers later beland op de Lower East Side in een piepklein, scheefgezakt appartementje (“tenement”) dat de migranten-geschiedenis van de stad uitwasemt. Het was in deze wijk dat eind 19e en beging 20e eeuw de pas geïmmigreerde Ieren, Italianen en joodse Russen, Duitsers, Polen en vele anderen zich vestigden en deze plek de drukste ter wereld maakten.

Anno 2010 is het hier een stukje rustiger, maar nog steeds vol bedrijvigheid en vol verschillende culturen. Een mix van katholieke Puerto Ricanen en Mexicanen, Chinezen, joden, Italianen, Afro-Amerikanen zorgt voor boeiend eten (Yonah Schimmel’s knisch op Houston Str. en de beste donuts bij Doughnut Plant op Grand Str.) en leuke verhalen (de Italiaanse eigenaar van bar Atlas de hoek vertelt graag over zijn opa die landkaarten moest tekenen voor Mussolini tijdens diens vergeefse poging tot kolonisatie van Afrikaanse landen). Ik tel daarbij alle spannende winkeltjes, cafeetjes en andersoortige tentjes op en zeg: de Lower East Side is mijn nieuwe lievelingswonderland.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *