Frankie


Sla Frankie open op een willekeurige pagina en een zachte wereld komt je tegemoet: aquarelstreepjes, strikjes, bloemen en vlinders, gearrangeerd in vrolijke patronen. De binnenkant is net zo zoet als de roze geglosste lippen van het model op de cover. Er staan plaatjes van kant, kraagjes en zwierige rokken. Uit de gekozen onderwerpen spreekt een voorkeur voor vintage, landelijk en do-it-yourself. Zie de drie pagina’s geïllustreerde instructies over hoe je een tuin maakt van je balkon. Een stappenplan van de de juiste compost tot de benodigde gereedschappen: ‘Visit the hardware store and butch up, because it’s time to buy some tools, bitches.’ Inclusief een enkel grof woord, dus. Wie goed kijkt, ziet aan Frankie ook een klein scherp randje, als tegenhanger van al dat zoet.

Misschien komt die lieflijke vrolijkheid ook een beetje omdat Frankie de lente in haar bol heeft. Het blad is Australisch en down under is het nu lekker warm. Wat trouwens niet betekent dat haar focus alleen maar lokaal is: tussen de hipsters van Adelaide en Melbourne vind je een Antwerpse ontwerpster, een in Miami-woonachtige zangeres en foto’s uit Texas en India.

Frankie heeft wel een opgeruimde, frisse vormgeving, zodat al die tierlantijnen niet in de weg zitten. De verhalen zijn doorgaans kort en omvatten persoonlijke anekdotes, of opgetekende gedachtegangen. Zoals over de cult of cute op het internet, oftewel de dominantie van schattige kittens. De schrijfster bekent zich niet goed te voelen zonder een dagelijkse portie babydieren te hebben bekeken, en stelt dat dit soort diertjes ons zo soft maken dat we het niet eens door zouden hebben als ze de wereld overnamen. Een ander stukje buigt zich over het fenomeen stiefouder, weer een ander over hoe je je eigen woning omtovert tot een concertlocatie.

Wat interviews betreft hanteert Frankie het credo ‘Everybody has a story’, en dat is tevens de naam van de rubriek waarin een niet-bekend iemand wordt ondervraagd. Ditmaal is dat een negentienjarig meisje dat voor haar werk schoolboeken inpakt en met geld van een gewonnen loterij een huis heeft kunnen kopen. Maar in dit nummer vind je ook een gesprek met zangeres Chan Marshall (a.k.a. Cat Power), en met twee zussen die samen een bloemenwinkel runnen.

De scherpte van Frankie zit ‘m, naast een enkel scheldwoord, vooral in hun girlpower-artikelen. Zo portretteren ze vijf vrouwen uit de geschiedenis die geen genoegen namen met er mooi uitzien, maar er werk van maakten wat avontuur in hun leven te brengen. Vrouwen die zichzelf in gevaar brachten door het Midden-Oosten te bereizen, of hun reputatie op het spel zetten om misstanden aan het licht te brengen. Ook laat Frankie vier schrijfsters los op vier klassieke feministische boeken, zoals Erica Jongs Fear of Flying.

Maar de meeste pit zit in het fotodocument van Dana Popa, over de Moldavische vrouwenhandel. Popa bracht uren, dagen en soms zelfs weken met vrouwen door die vastzitten in de seksslavernij. De foto’s zijn van het soort rauwheid dat je eigenlijk liever niet ziet: vrouwen op hun bed in groezelige kamertjes, het hoofd verborgen tussen hun armen. Er hangen vieze gordijntjes voor hun raam en de muren zijn beplakt met plaatjes van naaktmodellen. In de gangen van de illegale bordelen hangen prijslijsten voor de verschillende seksuele ‘diensten’ en zelfgemaakte naambordjes met een hartje op de ‘i’. In het bijgaande interview zegt Popa verrast te zijn door de waardigheid en kracht die deze vrouwen uitdroegen.

In een van de brieven die Frankie voorin afdrukt, beschrijft een lezeres hoe ze zich door Frankie zowel creatief als intelligent en tegendraads voelt. Die gedachte zal veel dames aanspreken. Voor wie naast verhalen als die van Popa graag met een flinke dosis zoetigheid op de bank kruipt, is Frankie het juiste tijdschrift.

Deze recensie verscheen 19 december 2012 op athenaeum.nl

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *